Hij is radicaal, humoristisch, evangelist en de bedenker van de degeneratietheorie. Ik heb het over Peter Scheele, programmamaker van de EO. Onder andere bekend van zijn confronterende sketches op straat in zijn programma ‘Peter’. Maar niet alleen op straat is hij confronterend bezig. Ook is hij de confrontatie aangegaan met de wetenschap. Op dezelfde dag dat Darwin zijn ‘Origin of species by means of natural selection’ uitgaf, publiceerde Scheele in 1997 zijn boek ‘Degeneratie. Het einde van de evolutietheorie’. Waar Darwin aanzet gaf om God de rug toe te keren plaatst Scheele God weer in de schijnwerpers en het wetenschappelijk denken. Vorig jaar was hij hier op de UT om zijn theorie te verdedigen op een forum met prof. Bonting. Deze was het niet eens met Scheele en zag ruimte genoeg voor evolutie én God. Anderen laten God er helemaal buiten. Hoe is het verder gegaan met deze eenmansmissie van Peter?
180° andersom Met zijn boek ‘Degeneratie’ heeft Scheele het al 140 jaar lang durende debat over het ontstaan van het leven weer nieuw leven ingeblazen. Maar wat houdt zijn theorie in? De degeneratietheorie gaat precies 180° de andere kant op dan de evolutietheorie. Waar de evolutietheorie uitgaat van enkele aminozuren, die samenklonterden tot één van de vele complexe organismen die de aarde tegenwoordig bevolken, gaat de degeneratietheorie uit van enkele geschapen oertypen, die door natuurlijke variatie en verslechtering van het erfelijk materiaal veranderden in de soorten en rassen die we nu kennen. Evolutie spreekt van verbetering van DNA, degeneratie spreekt van verslechtering van DNA. Voorbeelden daarvan heeft Scheele genoeg. Denk maar eens aan de aalscholver, die het vliegen verleerde, of albino’s die hun kleuren zijn kwijtgeraakt. Het toppunt van degeneratie is nog wel de eendagsvlieg, die alleen nog maar in staat is zich voort te planten en verder al zijn functies verloren heeft. Veel voorbeelden van evolutie zijn volgens Scheele juist voorbeelden van degeneratie. De processen die verantwoordelijk worden gehouden voor evolutie, zijn daartoe helemaal niet in staat. Evolutie is volgens hem dus een genetische onmogelijkheid. Wetenschappelijk Een krasse uitspraak voor iemand die geen wetenschapper is. Peter heeft	daarom zijn boek ook niet puur gericht op die wetenschappers. "Ik ben zelf niet werkzaam op wetenschappelijk terrein en zal daarom niet als autoriteit geaccepteerd worden door 'de wetenschap'. Ik kan wel in een journalist-achtige rol schrijven over wat ik zie, lees, denk over het onderwerp. Ik vind dat in de evolutietheorie de wetenschap misbruikt wordt om geloof in een Schepper mee te slaan. Vooral door mensen als Richard Dawkins. Ik wilde het 'brede publiek' een ander geluid laten horen." Scheele vindt dat hij wel wetenschappelijk bezig is. Op de voorkant van zijn boek staat dan ook: "een wetenschappelijk alternatief". Maar wat vinden anderen van zijn theorie? "Dat hangt voornamelijk af van welk standpunt ze innemen! Mensen die het in grote lijnen met me eens zijn, vonden dat ik mijn doctoraal met het boek zou moeten kunnen krijgen. Ze noemden het 'van academisch niveau', et cetera. Tegenstanders noemden het 'volksverlakkerij' of 'bedrog'. Maar elk argument dat ik gebruik, onderbouw ik met citaten uit boeken die ook op de universiteiten worden gebruikt." Wetenschappelijk of niet, veel nieuws heeft Peter niet aangedragen. Hij heeft geen wetenschappelijk onderzoek gedaan om zijn theorie kracht bij te zetten. In creationistische kringen ging men al langer uit van een aantal	basistypen waaruit alle soorten zijn ontstaan. Wat is er dan zo nieuw aan Peters theorie? "Het grote verschil met de basistypenbiologie is het gebruik van terminologie en daarmee het onderscheid dat gemaakt wordt met de evolutietheorie", legt Peter uit. "In feite probeert de basistypenbiologie zoveel mogelijk te lijken op de evolutietheorie, in de hoop dat het op die manier acceptabel wordt voor evolutionisten. Ze neemt dan het evolutie-uitwaaieringsmodel en snijdt er de basis vanaf. Wat je overhoudt zijn basistypen (basis, dat ligt op de grond) en vanaf daar vindt micro-evolutie plaats. Wat ik met de degeneratietheorie geprobeerd heb is me juist heel erg duidelijk af te zetten tegen de evolutietheorie, om zodoende zo scherp en helder mogelijk het verschil te laten zien. Dat verschil is dat biologische verandering 180 graden de andere kant op gaat, dan volgens macro-evolutie zou moeten. Door genetische verarming i.p.v. genetische verrijking. Ik spreek daarom van hoofdtypen (die bovenaan beginnen) en genetisch langzaam naar beneden kabbelen. Die beeldspraak is veel duidelijker. Het is niet alleen maar een kwestie van beeldspraak. Voor het concept 'degeneratie' heb ik zoveel praktijkvoorbeelden aangedragen, die ook door evolutionisten niet tegengesproken worden, dat daar eigenlijk niemand meer omheen kan.
Ik zie het zo: enerzijds heb ik niets nieuws aangedragen. Ik heb geen enkel wetenschappelijk gegeven ontdekt door experimenten uit te voeren. Ik heb echter wel, als een theoreticus zeg maar, beschikbare gegevens onderzocht en in een nieuw kader, of een nieuw licht gezet. En dat is namelijk een model voor biologische verandering dat veel meer recht doet aan de verschijnselen die we zien, dan het evolutiemodel of ook het basistypenmodel." Kritiek Veel reacties heeft Peter in ieder geval wel uitgelokt. Hij heeft zelfs Midas Dekkers, de ‘verpersoonlijking van het traditioneel evolutionistisch denken in Nederland’, gevraagd om een voorwoord te schrijven voor zijn boek. Maar Dekkers achtte zich dat niet waardig. Wat vindt Scheele van de reacties op zijn boek? "Veel kritiek was enorm kortzichtig. Zo van: ‘oh, het komt uit die hoek, dan is het sowieso fout, dan kan ik het wel afdoen met een paar belachelijk makende opmerkingen’. Er zijn maar heel weinig critici geweest, die het boek werkelijk goed gelezen hadden, of het concept en de argumentatie überhaupt wel goed begrepen hadden." Alle kritiek ten spijt ziet Scheele geen reden iets uit zijn boek te veranderen. "Als ik het boek opnieuw zou moeten schrijven, zou ik bepaalde dingen anders zeggen. Maar dat meer omdat ze van het onderwerp afleiden, dan dat ze met de kern te maken hebben. Bepaalde andere zaken zou ik nog scherper kunnen stellen, dan ik nu doe. Eigenlijk vind ik dat er niets afgedaan is aan het concept." Er is ook niemand geweest, die een onderzoek begonnen is om zijn theorie te bevestigen of weerleggen. "Wie zou daar nu geld voor over hebben…?", antwoordt Peter cynisch. ‘Hype’ Het is nu al een paar maanden stil rond de degeneratietheorie. Is de theorie wel aangeslagen? Of was het maar een korte ‘hype’ die nu overgewaaid is?	"Dat is moeilijk te beoordelen. Het was een ‘hype’ als het niet op de een of andere manier zijn beslag krijgt in het denken van mensen en vervolgens ook in het schrijven, en in de leerboekjes. Uit de reacties die ik krijg van 'het publiek', concludeer ik dat het enorm is aangeslagen. Op de Evangelische Hogeschool is het heel positief ontvangen. Maar ook leraren op scholen gebruiken het concept om hun lessen aan te passen. De Stichting Bijbel & Onderwijs biedt het Degeneratie-magazine aan. Dat kunnen leraren op school gebruiken. Daarna kunnen ze ook het degeneratie-examen afnemen. Vele studenten zijn enthousiast geworden. Dat zijn wel de mensen die het straks voor het zeggen krijgen." Helaas voor Peter is het (nog) niet gelukt de degeneratietheorie in het eindexamen biologie op te nemen. "Om echt door te breken zou het boek in het Engels moeten verschijnen. Er was een uitgever, maar die heeft een en ander nog niet concreet weten te maken. Ik weet nog niet hoe ik dat ga aanpakken." Voorlopig dus nog geen internationale erkenning voor Scheele. Of wel? "Een zekere prof. Rorsch heeft wel een artikel gepubliceerd over zijn 'confrontatie met Nederlandse creationisten' (waarmee hij met name mij en prof. Bruinsma bedoelt) in het blad ‘Mutation Research’. Hij heeft het artikel ook onder de aandacht van Dawkins, Dennet, Gould en andere belangrijke evolutionisten gebracht, maar ik denk niet dat mijn naam daarbij opgevallen zal zijn. Het is überhaupt twijfelachtig of ze dat artikel wel gelezen zullen hebben…" Geslaagd Tevreden is Peter Scheele wel. Hij heeft bereikt wat hij wilde. "Meer dan dat. Ik had niet verwacht dat het zo’n succes zou zijn."	Wat wilde Peter dan precies? In zijn boek legt hij uit wat de gevolgen zijn van de evolutietheorie. "Evolutie stelt de mens gelijk aan een dier. Het geeft de mens een argument om zich over te geven aan dierlijke(!) lusten. Normen vervagen. Het nationaal-socialisme van Hitler tot en met de Endlösung is zelfs het gevolg van een consequent doordenken van Darwins principes op het menselijk ras! Niemand heeft ook meer een Schepper nodig om het ontstaan van de aarde te verklaren." Als Christen in hart en nieren wil Peter vooral aan dat laatste wat doen. "Ik wil God als Schepper teruggeven aan de mensen." Dat deze missie niet vergeefs is laat hij zien met een voorbeeld: "Ik heb een heel erg uitgebreide correspondentie gevoerd met iemand die ook op de discussie-pagina's van mijn internet-site meegedaan heeft. Hij heeft zich eigenlijk door mijn argumenten laten overtuigen dat de mogelijkheid er is dat er een intelligente Schepper bestaat. Hij vond de argumentatie van evolutionisten (juist ook van degenen die op het internet meededen) niet (meer) overtuigend. Hij is toen gestopt met mee-discussiëren. Ik kan niet zeggen of hij God nu ook persoonlijk gevonden heeft, maar hij zoekt naar eigen zeggen wel op een intellectuele manier naar antwoorden." Schrijven De missie mag dan wel geslaagd zijn, toch staat degeneratie niet meer boven aan Peters agenda. "Het probleem is dat ik een inkomen moet verdienen. Het boek Degeneratie heeft beter verkocht dan ik had durven dromen, maar uiteraard blijft dat niet eeuwig doorgaan. Ik zou graag doorgaan met schrijven, maar heb niet het idee dat ik alleen daarvan zou kunnen leven. Ik moet dus activiteiten ontplooien die geld opbrengen. Ik hoop echter van harte dat ik de tijd weer zal kunnen vinden om door te gaan met schrijven, want dat is wat ik graag zou willen."
Waar wil Scheele dan nog over schrijven? "Ik zou graag een boek schrijven waarbij ik het wetenschappelijke verhaal van Degeneratie vermeng met het theologische verhaal uit de bijbel, om op die manier tot een soort ‘History Fiction’-achtige roman te komen, van hoe het gegaan zou kunnen zijn. Anderzijds zou een zelfde soort boek op het terrein van aardlagen, fossielen, kortom geologie ook interessant zijn. Maar het zal me enkele maanden kosten om materiaal te verzamelen, boeken te lezen en me helemaal in het onderwerp in te graven. Op dit moment kan ik me niet veroorloven die tijd daarvoor vrij te maken. Ik sluit ook niet uit dat er eerst nog weer een heel ander boek komt over een onderwerp dat hier weinig mee te maken heeft. Ik weet het op dit moment nog niet." We moeten dus nog even geduld hebben. Maar evolutie gaat toch met een snelheid die Scheele met elke theorie gemakkelijk inhaalt. Martin Fleurke tweede jaars student informaticus aan de Universiteit Twente in het kader van het vak Wetenschapsjournalistiek.

 

commentaar:

P.S. Martin Fleurke kreeg een 9 voor zijn artikel.