Open brief BIOnieuws 08-11-97

 

Dit zijn alle artikelen uit de BIOnieuws-discussie:
 groen_pootje.gif (933 bytes) Bespreking internetsite door Sander Voormolen
 groen_pootje.gif (933 bytes) Ingezonden brief Peter Scheele
 groen_pootje.gif (933 bytes) Ingezonden brief dr. ir. Herman van Eck
 groen_pootje.gif (933 bytes) Open brief dr. Jan van Daal
 groen_pootje.gif (933 bytes) Evolutie verdient open discussie, drs. Fedor Steeman
 groen_pootje.gif (933 bytes) Reactie op Open brief door Peter Scheele
 groen_pootje.gif (933 bytes) Darwin Moleculair, prof.dr.ir. Arthur Rörsch
 groen_pootje.gif (933 bytes) Verliesmutaties zijn geen degeneratie, prof. dr. W. Verraes
 groen_pootje.gif (933 bytes) Het 'bedrog' van de creationisten, prof. A. Rörsch

 

Open brief aan Peter Scheele

'De wetenschap vormt geen enkel obstakel om de mens metafysisch te completeren'

Let's beat Darwin 3

De internetpublicatie van 'Let's
beat Darwin' heeft mij, wetenschappelijk opgeleid bioloog en dus evolutionist, onaangenaam getroffen. En wel om dezelfde reden als wanneer Scheele een geschrift met de titel 'Let's beat Jesus' onder ogen zou krijgen. In een beschaafde discussie wordt respect getoond voor afwijkende wereldbeelden.
In Scheele's boek is daar geen sprake van. Hij vergast de lezer op een
werk, dat op bombastische toon en met arrogante zelfverzekerdheid, onder de schijn van een rationele argumentatie, pretendeert het intellectuele erfgoed van Charles Darwin als onwetenschappelijk te kunnen verwerpen om er het creationisme als juiste natuurvisie voor in de plaats te stellen. Ik zal hier betogen dat Scheele een anachronistische ideologie verdedigt
bovendien. De fundamentele denkfout waarop de argumentatie voor het
creationisme rust, is het resultaat van wetenschappelijke ignorantie.
Het darwiniaanse evolutiemodel is wetenschappelijk, omdat het een uniforme, rationele, compromisloze en plausibele interpretatie is van aan de natuur onttrokken harde informatie. Maar het is en blijft een agnostische voorstelling van de werkelijkheid, die nooit dogmatisch zal - en mag - worden.

Pseudo-wetenschap
In antithese met de wetenschap staat de pseudo-wetenschap, in casu het creationisme. Hier worden feiten gebruikt om culturele en religieuze

vooroordelen te bevestigen; zijn de feiten daarmee in tegenspraak, dan worden zij genegeerd, gedevalueerd of verworpen. 'Let's beat Darwin' is een
exercitie in pseudo-wetenschap.
Het boek gaat uit van het dogma dat de mens een bijzondere plaats inneemt in het geheel der dingen en geen onvoorspelbaar product van een opportunistische natuur kan zijn. Kortom, een antropocentrische en typologische natuurvisie. Het dictum van dit boek: het leven is begonnen met
een groot aantal aparte, onderling niet verwante, typen; gecumuleerde mutaties ondermijnen de typische essentie van individuen, zodat de natuur in de loop van de tijd degenereert.
'Let's beat Darwin' is een exercitie in pseudo-wetenschap

De biologie daarentegen bestudeert de natuur vanuit het perspectief van de populatie met nadruk op de reële verschillen tussen individuen (Mayr, One Long Argument, 1991). De populatie is een kolossaal reservoir van genetische variatie, waaruit in iedere generatie meer individuen ontstaan dan er kunnen overleven. De organismen die in staat zijn hun milieu het beste uit te buiten, produceren meer nakomelingen dan degenen met een lagere fitness. Dit verschil in reproductief succes heet natuurlijke selectie. Mutaties zijn de primaire bron van genetisch polymorfisme (meerdere varianten, allelen, van één gen) en vormen samen met recombinaties het

genetisch variatiepotentieel van de populatie. Hoe meer genetische variatie, hoe meer mogelijkheden voor natuurlijke selectie, hoe groter het adaptief vermogen van de populatie is. Het laatste is een voorwaarde voor evolutionair succes (=genealogische continuïteit en diversiteit door vermenigvuldiging van soorten). De 'genetic load' (reductie van fitness door schadelijke mutaties) is de prijs die individuen moeten betalen voor de vitale variatie in de populatie.

Resistentie
Een fenomeen dat niet zonder "mutaties + selectie" te verklaren is, is het resistent worden van bacteriën tegen antibiotica. Sterker, het darwiniaanse evolutieprincipe voorspelt (nog een eigenschap van goede wetenschappelijke theoriën!) een adaptieve respons onder selectiedruk.
Is natuurlijke selectie de modus operandi van alle evolutionaire verandering? Ja, o.a. Dennett, Darwin's Dangerous Idea, 1995; neen, o.a. Margulis & Sagan, Slanted Truths - Essays on Gaia, Symbiosis and Evolution, 1997 en Gould, The Evolution of Life on Earth, Scientific American, Oct. 1994.
Naast de selectietheorie formuleerde Darwin de afstammingstheorie: alle organismen zijn in een genealogische samenhang historisch met elkaar verbonden door een gemeenschappelijke oorsprong. Tegenwoordig wordt een monocausale oorsprong van het leven niet meer als theorie maar als realiteit beschouwd, gebaseerd op de volgende feitelijke observaties.

 

1. Overtuigende aanwijzingen leveren fossielen: terug in de tijd neemt het leven in diversiteit en complexiteit af tot de primitiefste vormen ca. 3,5 miljard jaren geleden. (Overigens, de ouderdom van het leven is door de beproefde radiometrische datering een feitelijk gegeven.)
2. De treffende structurele overeenkomsten tussen organismen zijn sterke aanwijzingen voor een gemeenschappelijke fylogenie. De stelregel is: in ieder individu manifesteren zich tijdens de vroege ontogenese de primitieve karakteristieken uit zijn fylogenese (niet te verwarren met de achterhaalde
biogenetische wet van Haeckel).
'Zelfs de Paus geeft toe dat evolutie meer is dan een theorie.'

3. Het sluitend bewijs is geleverd met de ontcijfering van de genetische
code. De code is universeel: alle levensvormen op deze planeet gebruiken een en dezelfde genetische taal met een uniforme grammatica (de transcriptie- en translatiemechanismen). De genetische verschillen tussen de organismen zijn als de dialectverschillen binnen een taalgebied. En eveneens gelijk de taal is de graad van verschil causaal gecorreleerd met de graad van verwantschap en dus een maat voor de afsplitsingstijd uit gemeenschappelijke voorouders. Uit 1+2+3 is maar één conclusie mogelijk:

alle organismen, Homo sapiens incluis, zijn takken aan dezelfde stamboom van het leven (zie ook Erwin e.a., The Origin of Animal Body Plans, American Scientist, March-April, 1997).
Tegen de typologische doctrine getuigen endosymbiose: sommige organellen van eukaryoten waren eens vrijlevende bacteriën (Margulis & Fester, Symbiosis as a Source of Evolutionary Innovation, 1991) en andere fundamentele innovaties (Maynard Smith & Szathmary, The Major Transitions in Evolution, 1995). Onychophora, bijvoorbeeld, combineren de "typische" kenmerken van Anneliden (Ringwormen) en Arthropoda (Geleedpotigen), zie Kaestner, Lehrbuch der Speziellen Zoologie, Band I, Teil3: Wirbellose Tiere, 1982).
Evolutie is een feit en een theorie. Gedurende ruim 3,5 miljard jaren is de
organische evolutie op aarde een historisch fenomeen; de mechanismen ervan zijn onderwerp van wetenschappelijk debat.

Onbeduidend onderdeel
Hét kenmerk van de twee grote wetenschappelijke revoluties uit de
geschiedenis is, dat de mens als maat en orientatiepunt van de werkelijkheid is losgelaten. Copernicus stootte hem uit het centrum van de kosmos, Darwin
maakte hem - biologisch gezien - tot een onbeduidend onderdeel van de levende natuur. De fouten die het creationisme in het darwiniaanse onderzoeksprogramma denkt te kunnen blootleggen zijn bedrieglijke schijn, artefacten van een 'ptolemische' ideologie. Darwins evolutieprincipe is,

na bijna 140 jaren van intellectuele rijping, in verklaringskracht ongeëvenaard (waarmee niet beweerd is dat dit het enige werkingmechanisme is). In de studie van de natuur - van DNA tot de biosfeer - kan geen enkel probleem bevredigend worden opgelost, tenzij in
het licht van de evolutie. De evolutietheorie is voor de biologie net zo fundamenteel als de atoomtheorie dat is voor de natuur- en scheikunde - en dus even onmisbaar in het natuuronderwijs. (Daarom was destijds de discussie over Darwin in het schoolcurriculum absurd.)

Capricieuze natuurkrachten
Is de mens niets meer dan een materialistische creatie van zielloze en
capricieuze natuurkrachten? Geenszins. De biologie en de paleontologie maken enkel begrijpelijk hoe het stoffelijk omhulsel van H. sapiens in een historisch evolutieproces is ontstaan. De wetenschap vormt geen enkel obstakel om de mens metafysisch te completeren - als een ethisch en moreel wezen en - voor wie wil geloven - met een ziel als venster op een transcedente wereld.
Verlichte christenen hebben wetenschappelijke ontdekkingen als een intellectuele uitdaging voor hun geloof beschouwd (Teilhard de Chardin). Zelfs de Paus geeft toe dat evolutie meer is dan een theorie. Iedere poging wetenschap met orthodoxie te bestrijden is gedoemd te mislukken, zoals de geschiedenis leert (Galileï).


Commentaar:

Zie links bovenaan de pagina.

 

   

 

geef hier je feedback over deze pagina of op de inhoud
copyright © 1997-2003, Peter Scheele
een project van WEBinSIGHTs